Dunyanin Etrafinda Ilk Turk Pilotu

TEK MOTORLU UCAKLA DUNYA TURU…

Tek motorlu ucakla 37 gun suren dunya turum bir Turk pilotun yaptigi ilk ucus  olma ozelligini tasiyor.  2 Temmuz 2009 da Ingiltereden baslayan ucusum  sirasinda   Avusturya,  Bulgaristan,  Turkiye,  Ermenistan,  Kazakistan,  Mogolistan,  Rusya,  Alaska-ABD, Kanada,  Gronland,   Izlanda  ve   Iskocya yi  ziyaret ettim.   Toplam 18  ulkenin hava sahasini katettim ve  17470  mil – 28115  km uctum..

35  havaalanina  inis yaptigim  ve  toplam 141  ucus saati suren  bu  faaliyet  oldukca  zor  meteorolojik kosullarda   gerceklesmistir. Dunya turunda kullanilan hava araci 1980  yili   Fransiz yapimi Robin Aignon modeli, 180 hp gucunde bir ucaktir. Ortalama surati  120 knot olan ucagin extra (ferry ) tanklari ile birlikte  araliksiz ucus suresi 12 saattir. Ikmal yapmadan en uzun ucusum  814 mil -1310 km  ile  Atirau – Cimkent (Kazakistan)   arasi olmustur. Bir gun icerisinde ikmal yaparak uctugum en uzun mesafe  ise   Mogolistanin  baskenti Ulan Bator dan Kuzey Kutup cizgisinde yer alan Sakha Ozerk bolgesinin baskenti  Yakutsk kentine oldu . Toplam uculan mesafe  1345  mil  - 2164 km dir.  Bu  ucus   13  saat  surmustur.  Goosebay  Kanada dan baslayan, Gronland ve Izlandaya indigimiz Kuzey Atlantik  Okyanusu gecisi ise 19 saatte  tamamlanmistir.

Tufan Sevincel in Havacilik Kariyeri

1963 dogumlu olan Tufan Sevincel ucus kariyerine 2001 yilinda Istanbul Havacilik Klubunde baslamistir. 2007 yilinda Ticari Pilot ve Aletli Ucus brovesi alan Tufan Sevincel  2008 yilinda  ATPL(Hava Yolu Nakliye Pilotu ) brovesine sahip olmustur.  Helikopter, Deniz Ucagi ve Planor broveleride bulunan Tufan Sevincel in tip egitimi aldigi ve uctugu hava araclarinin  listesi asagida belirtilmistir.

Airbus 319, 320, 321,  Jet Ranger( Helicopter),  R44 (Helikopter) Cessna 421(Cift Motor), Cessna 206(Deniz Ucagi), Cessna 185(Deniz Ucagi),

T-34 Mentor, Cirrus GT3,  Piper Warrior, Piper Arrow,  Piper Cub, Robin Aignon, Dynamic WT9, Cessna 210 Centurion, Cessna 150, Cessna 152, Cessna 172, K13 (Planor), K21(Planor)

06.08.2009 Wick (Ingiltere)

Kalkisimizdan itibaren  zor bir gun olacagini anladim. Yine karsi ruzgarla bogusacagiz. Ruzgar siddetini artirinca FAROE Adalarina inmege karar verdik ve ucus basimizi degistirdik. Yaklasik 40 mil bu basta uctuktan sonra hava kosullari duzeldi ve tekrar rotamizi Iskocya ya cevirdik. Iskocyaya 200 mil mesafede telsizden Turk Hava Yollarinin Chicago ucagini duydum. Atlantik uzerinde Turk Pilotlarla sohbet etmek cok hos oldu.. Inisimiz Zulu saatine gore 18.10 da gerceklesti. Goosebay den Wick e kadar iki gunde toplam 19 saat uctugumuz icin ne kadar bitkin  oldugumu anlatmaya imkan yok. Iskocya kiyilarini gordugum zaman “Land Ho-Kara gorundu” diye bagiran gemicilerin neler hissettiklerini simdi daha iyi anliyorum. Dunya turuna basladigimiz ulkeye dondugumuz icin icimiz oldukca rahat. Londraya sadece bir kac saatlik ucusumuz kaldigi icin oldukca mutluyum.

05.08.2009 Narsarsuaq (Gronland)

En sonunda uzun suredir konustugumuz Gronland ucusuna basliyoruz. Gronland da inecegimiz havaalani pilotlar arasinda tehlikeleri ile oldukca meshur. Eger hava kosullari kotu olursa bu meydan inmek tam anlami ile bir kabus olabilir. Atlantik okyanusu nu gecmek icin bazi zorunlu malzemeler var. Oncelikle Neoprenden yapilmis olan tulumlari  giymek zorundayiz.Bu kiyafet olmadan Arktik denizlere dusen bir pilotun yasam suresi en fazla 4 dakika. Ayrica elimize butun ucus boyunca bagli olan can salimiz var. Buna ilaveten bir kac gun boyunca hayatta kalmamizi saglayacak su ve diger malzemelerden olusan cantalarimizda diger elimizde. Neopren elbiseler oldukca sicak tutuyor. Hava sicakligi 5  derece.. Extra depolarimiz dahil yakitimiz 400 litre. Bu agirlikla eger tekrar Goosebay havaalanina inmemiz gerekirse tam bir felaket olur. Inis takimlari ya kirilir yada agir hasar gorur. Gozumuz motor saatlerinde… Kara uzerindeki ucusumuz Harrison burnunda sona erdi ve Narsarsuaq a kadar 600 millik deniz uzeri ucusumuz basladi. Irtifamiz 5500 feet. VFR uctugumuz icin daha yuksekten ucmamiza izin vermediler. Ilk rapor noktamiz LOACH da bilgi verdikten sonra her saat basi “Operasyon normal “mesaji vermemizi istediler.. 675 (1087 km)millik deniz ustu ucus sonrasinda nihayet kara gorundu. Gronlanda yaklasirken cok miktarda buzdagi gorduk. Manzara o kadar guzelki  ne tarafa bakacagimizi sasirdik. Cevreye cok konsantre oldugumuz icin  vadi icerisine girince kucuk capli bir tehlike yasadik. Vadinin ustunde bir elektrik havai hatti bulunuyordu. Son anda fark ettigimizi itiraf etmeliyim. Inisimizi yine yan ruzgarla 25 pistine yaptik. Yakit ikmalinin hemen arkasindan kalkis icin hazirliklarimiza basladik. Yolumuz yine cok uzun Izlandanin Keflavik meydanina 670(1078 km) mil ucmamiz gerekiyor.

05.08.2009 Keflavik (Izlanda)

Gronland Izlanda arasi  30-35 knot karsi ruzgarla ucmak zorunda kaldik. Deniz uzerinde ucarken “Donusu olmayan nokta(Point of no return)” hesabini araliksiz olarak yapmak zorundayiz. Karsi ruzgar ile yakit tuketimi cok arttigi icin bu hesaplama cok onemli. Bizimle beraber baslayan bir ucak yakiti kritik noktanin altina dustugu icin Narsarsuaq havaalanina geri donmek zorunda kaldi. Keflavik havaalanina gece saat 2 de indik. Bulutlar yuzunden zifiri karanlikti. Gec bir saat oldugu icin pasaport kontrolu olmadan bizi otelimize goturduler. Sabah yine erken kalkip Iskocyanin Wick havaalanina ucacagiz..

04.08.2009 Goose Bay (Kanada)

04.08.2009 Goose Bay  (Kanada)

Buyuk gun: dunya turumuzun en onemli bolumunu olusturan tehlikeli Atlantik Okyanusu gecis noktasi olan Goosebay a ucuyoruz. Montreal dan itibaren St. Lawrance nehrini takip ederek, Quebec e ulastik. Quebec ten sonra bizi oldukca vahsi bir doga bekliyor. Yine mecburi inis meydanlari sikintisi var. Ariza durumunda araziye inmekten baska bir cozum gorulmuyor. Bogaz uzerindeki ucusumuz Havre St. Pierre kasabasi uzerinde son buldu ve Laurentin platosunu asarak Labrador – Goosebay e ulastik.. Goosebay kasabasi  Nato ordularinin alcak ucus egitimleri icin kullandigi bir us. Fakat 2 sene once Nato buradaki tatbikatlari sona erdirdigi icin oldukca goc vermis bir sehir. Bolgenin yerel halki Inuitler. Daha cok balikcilik ve rehberlik yaparak hayatlarini surduruyorlar. Geceyarisi gunesinden yararlanarak bu kucuk kasabada uzun bir yuruyus yaptim.

04.08.2009 Burlington Vermont (ABD)

Birgun icerisinde hava kosullarinda dolayi Kanadanin en kuzeyinde yer alan Happy Valley-Goose Bay e ulasamayacagimizi anlayinca, gumruk cikis noktasi olan Burlington Vermont a ucmaya karar verdik. Burlingtona ulasmak  icin Kanada hava sahasini gecmek zorundayiz. Kanadali kuleciler soze “bonjour” ile baslayip “merci” ile bitiriyorlar.  Burlington havaalani Montreal e  cok yakin. Mesafe 764 mil-1230 km… Uzun sure Michigan, Huron ve Champlain gollerinin uzerinde uctuktan sonra inisimizi 15 pistine olmak uzere tamamladik. Burada yapmamiz gereken onemli bir is var. Kanada ya giris icin gerekli olan formaliteleri yerine getirmeliyiz.

31.07.2009 Oshkosh (Wisconsin USA)

Bugun  dunyanin en buyuk hava fuari ve gosterilerinin yapildigi yer alan Oshkosh Wisconsine ucacagiz. Ama Oshkosh a inis hic kolay degil. Bizim inis yaptigimiz gun yaklasik 3100 inis oldugunu soylersem neden Billings de hicbirimizin gozune uyku girmedigini sanirim anlayabilirsiniz. Oshkosha inis ile ilgili 1 er saatlik 3 tane Brifing yaptik. Oldukca zor bir gun olacak. Oncelikle Mississipi nehrinin yaninda kurulmus sirin bir yerlesim yeri olan La Crosse havaalanina inip diger ucaklarla birlikte  yakin formasyonda Oshkosha ucmamiz gerekiyor. Oshkosh  inis prosedurleri oldukca karmasik. Ilk defa hayatimda 32  sayfalik bir NOTAM (Notice to Airmen-Havaalani bilgi notlari) gordum. Yerel saat 3 e kadar mutlaka meydanda olmamiz gerekiyor cunku  bu saatten sonra  gosteriler basliyor ve  inis mumkun degil . Birkac dakikalik araliklarla  ucusa basladik. Yakin formasyonda  ucuyoruz. Onumuzdeki ucakla aramiz birkac yuz metre… Ilk  rapor  noktamiz  FISK e ulastiktan sonra telsiz frekanslarimizi Oshkosh kuleye bagladik. Fakat  bu noktadan itibaren kule ile konusmak yasak. Oshkosh kule son yaklasmaya geldigimizde  biz ve diger iki ucaga  ayni anda inis izni verdi. Kirmizi Cessna sen pist sonundaki beyaz noktaya, beyaz Piper yesil noktaya, Sari Thunderbolt sende kirmizi noktaya olacak sekilde inisi planlayin mesajini aldiktan sonra inisi tamamladik ve vakit kaybetmeden pisti terk ettik. Bugun toplam 854 mil -1374 km uctuk ve oldukca yorgunuz. Yarin fuari gezecegiz..

30.07.2009 Billings (Montana ABD)

30.07.2009 Billings  (Montana ABD)

Hayatimin en enteresan ucusu oldu. Amerikan hava sahasinda ucmak oldukca kolay eger (VFR) gorerek sartlarda ucmak isterseniz herhangi bir ucus plani doldurmaniza ve kulelerle konusma yapmaniza gerek yok. Kalkistan sonrasinda Boeing kuleye sadece doguya gidecegimizi   belirttik ve ucusumuza basladik. Washington Eyaletinde Spokane sehrinin ve  sonra  Idaho eyaletininin uzerinde uctuktan sonra Billings e ulastik. Guneyimizde meshur Yellowstone  ulusal parkinin muhtesem goruntuleri esliginde yaptigimiz ucus arka ruzgar sebebiyle oldukca kolay ve keyifli oldu. Amerikanin bu bolgeleri sanilanin aksine cok daglik degil. Oldukca buyuk duz alanlardan olusuyor. Billings de 28 Sag pistine inis sonrasi hemen ikmal yaptik. Artik ikmal yapmak cok kolay. Zaten Alaskada varillerden ikmale veda etmistik.

28.07.2009 Seattle Boeing Havaalani (Washington ABD)

28.07.2009 Seattle Boeing Havaalani  (Washington ABD)

Yine problemli bir gun.. Seattle Boeing havaalani oldukca yogun hava trafiginin oldugu bir bolgede yer aliyor. Ayrica Amerikan donanmasinin gosteri ucaklari Blue Angel larin egitim ucuslari  yuzunden havaalanina yanlizca bir noktadan yaklasmamizi istiyorlar. Ucusumuz 590mil -950 km mil ve bir sureligine Kanada hava sahasina girmemiz gerekecek. Rotamiz  kiyi boyunca Vancouver ve Victoria sehirlerinin uzerinden olacak. Kanada hava sahasini terk edince Seattle yaklasma frekansina gectik. Yaklasma bizi oldukca uzak bir noktaya yonlendirdi. Meydana yaklasinca Boeing Seattle kule ile temasa gectik. Aldigimiz ATIS raporuna gore 25 knot yan ruzgar var.Inisimizi takiben kokpiti acinca bir soka ugradik : Seattle da bugun yuzyilin en sicak gunu: 42 derece.. Havaalani Boeing fabrikasinin oldugu yer. Cok guzel bir havacilik muzesi var. Aksam cok ciddi bir firtina cikacagi bilgisini kuleden alinca ucagimizi iyice bagladik..Seattle da iki gun kalacagiz. Oldukca guzel bir sehir ozellikle havadan goruntusu cok guzeldi. Seattle da bu kadar cok gol olacagini tahmin etmezdim.